باز محرم آمد...

 

 

باز محرم آمد و اشك هايش براي حسين

باز محرم آمد و ناله هايش براي زينب

باز محرم آمد و دلتنگي هايش براي رقيه

باز محرم آمد و دل شكستگي هايش براي عباس
دهه اول محرم كه مي شود بغض عجيبي روي سينه ام سنگيني مي كند و اشك ها در چشمم دو دو مي زند و منتظر تلنگري است كه جاري شود ... كاش به جاي اين همه دل نازكي كمي هم از صبر زينب مي آموختم كه در سخت ترين شرايط محكم بايستم تا دشمن بلرزد ... كاش به جاي اين همه بي تابي كمي از استقامت حسين مي آموختم و كمي از وفاداري ابوالفضل .... و كاش ذره اي از جوانمردي حسين در وجود ما بود ... كاش .....

 

|+|

یا حسین مظلوم....

صدای زنگ قافله، از تو بیابونا می یاد

یکی من و صدا می کرد، کیه که همسفر می خواد

این کاروان سالار کیه؟ به عشق زینب مبتلاست

غریبونه صدا می کرد عازم دشت کربلاست

ای ساقی لب تشنه ها به خاطر ام البنین

میون این گریه کنا گریه های منم ببین......

......................

امان از دل زینب

کاروان می رود آهسته و نرم

زینب زیر لب آرام زمزمه می کند حسین

حسین غریبانه زینب را نجوا می کند

آسمان شرمنده کاروان است

و آب .........

رقیه به دور دست خیره می شود و ریز و بی صدا ذکر یا زهرا می گوید

عباس سر به زیر یا حسین می خواند

ام البنین لالایی اصغر را جانسوز تر زمزمه می کند

و باز زینب بی صدا فریاد می زند حسین...حسین....حسین

 

 

 

 

|+|

یا ابوالفضل عباس...

 

خون است   دلم  براي  عباس                           جان و دلم فداي عباس

عمري است  در اين غريب آباد                          افتاده به سر هواي عباس

از ديده   سرشک غم   روان است                      تا دل شده مبتلاي عباس

جاويد ترين   حماسه ي   مهر                        خورده است رقم براي عباس

خورشيد که چشمه ي حيات است                     روشن شده از صفاي عباس

افتاده   دو دست  مهربانش                              از روي وفا به پاي عباس

مانده است فرات تا قيامت                               شرمنده ي چشم هاي عباس

جانم به فداي غيرتش باد                                   در حيرتم از وفاي عباس

ديروز تمام   کربلا   بود                                    گلگون ز گل دعاي عباس

باشد که نماز عشق خوانيم                                يک روز به اقتداي عباس

فردا  نبود   شفيع   ما را                                 جز دست ز تن جداي عباس

گفته است (شقايق) اين غزل را                          گر چه نبود سزاي عباس

|+|

یا ابا عبدالله....

 

ای که خورشید زند بوسه به خاکت ز ادب

ز فروغ تو کند جلوه گری ماه به شب

تویی آن گل که ز پیدایش گلزار وجود

بلبلان یکسره خوانند به نام تو خطب

نیست در آینه ی ذات تو جز نور خدا

نیست در چهره ی تابان تو جز جلوه ی رب

آیت صولت و مردانگی و شرم و وقار 

مظهر عزت و آزادگی وفضل و ادب

نور حق ماه بنی هاشم و شمع شهدا

میوه ی باغ علی میر شجاعان عرب

|+|

یا حسین...

 

عالم جان بی حسین بن علی جانان ندارد

هر که بر او دل نبندد دل نه بلکه جان ندارد

شور بی آواز عاشورایی او پایان ندارد

درد بی درمان دل جز عشق او درمان ندارد

|+|

کربلا...

 

 

        کربلا هم شور و هم عشق من است    کربلا سینای من طور من است

       کربلا لوحی ز سر اقتدار                     کربلا یک قطعه از نور خدا

       کربلا یعنی تمام دین من                     عشق من ایمان من آیین من

       کربلا یعنی بهشت فاطمه                   خیمه گاه و قتله گاه و علقمه

       کربلا یعنی خیام سوخته                     دامنی در شعله ها افروخته

|+|